ضایعات ساختمانی

به عقیده یک مدرس دانش گاه با اعتنا به قیمت سه میلیارد دلاری ضایعات ساختمانی که سالانه در مرزوبوم بدور ریخته می شود , پتانسیل بالایی برای عملیات بازیافت در‌این صنعت با سوددهی بالا موجود است که می توان با الگوبرداری از کشورهای برنده , ورود و استعمال از فناوریهای نوین , خودرو آلات و دستگاههای بازیافت فرنگی و ایجاد داخلی آن ها و شناسایی مجال های سپرده گذاری , مورد را برای ورود کارآفرینان به صنعت بازیافت آماده کرد .
دکتر معالج مهدی روانشادنیا بابیان اینکه بیشتراز ۹۹ درصد نخاله های بر جای باقیمانده از عملیات ساخت و ساز و کار های تخریب فرجامی خوبتر از مکان های دفن آشغال ( لندفیل ها ) یا این که کوره های آشغال سوز ندارند , اظهار داشت : در شهر تهران ۹۲ درصد مرحله اشغال شده و بیش تر از ۹۰ درصد مجوزهای صادره مرتبط با تخریب و تجدید بنا ساختمان است . در سال ۱۳۹۱ جواز ساخت ۱۲۰ میلیون متر مربع زیربنا در مرز و بوم داده شده‌است . در صورتی‌که به ازای تخریب هریک مترمربع ساختمان ۱ . ۵ بدن آوار ساختمانی بوجود آید , تنها درین سال جاری ۱۸۰ میلیون بدن مصالح ساختمانی در مرزوبوم مستعمل شده‌است . تحلیل‌ها نشان می‌دهد , میزان بازیافت مصالح ناشی از تخریب در سرزمین , کمتر از یک درصد است ; در حالی که در هلند ۹۰ درصد , انگلستان ۴۵ درصد و در دانمارک ۸۷ درصد نخاله های ساختمانی بازیافت می گردند . در ۱۵ مملکت اتحادیه اروپا از ۱۸۰ میلیون بدن نخاله های تولیدی , ۲۸ درصد آن بازیافت می شود .
او اعلام‌کرد : در یک مطالعه امریکایی , به کارگیری از مصالح بازیافتی در ساختمانهای فلزی به کاهش ۷۴ درصدی مصرف انرژی , کاهش ۹۰ درصدی مصرف مصالح , کاهش ۴۰ درصدی مصرف آب در فرآیند ساخت و کاهش ۹۷ درصدی مواد معدنی گزارش شده‌است .  حمل نخاله در تهران

اقتصاد بازیافت ضایعات ساختمانی

روانشادنیا گفت : کتاب بازیافت ضایعات ساختمانی , تنظیم شده به وسیله موسسه کانال بازیافت و متن برند لنون سبب ساز تولید عامل قانع کننده ای در زمینه‌ی سودمندی اقتصاد بازیافت خواهد شد . طبق براورد لنون , در ناحیه بوستون امریکا , هزینه دفن آشغال های ساختمانی ( بتن , خشت و بلوک ) در سال ۲۰۰۵ حدود ۱۳۶ دلار در هر بدن بود که مشتمل بر ۳۱ دلار هزینه حمل و نقل در هر بدن می‌شد در حالی که هزینه بازیافت ضایعات و همینطور حمل و نقل در هر بدن ۲۱ دلار بود که حاکی از ۸۴ درصد صرفه جویی در مخارج دفع است . برهان لنون این است که در بدترین موقعیت , بازیافت موجب صرفه جویی دست‌کم ۵۰ درصد از مخارج دفن آشغال در هر پروژهخ واهد شد . در پروژه های بزرگ تخریب , با میزان قابل توجهی از آشغال های جامد , صرفه جویی از روش بازیافت برعلیه دفع آن‌ها شایان توجه است و می‌تواند به معنای حقیقی واژه پروژه را مضاعف سودآورد نماید . حتی‌د‌ر پروژه های کوچک خیس , صرفه جویی از روش بازیافت قادر است قابل مراعات باشد .
او تصریح کرد : در کشور‌ایران , هر ساله ۱۷ میلیون بدن ( روزمره ۴۶ هزار بدن ) پسماند ساختمانی در تهران و در مرزو بوم حدود ۶۰ میلیون بدن پسماند ساختمانی ساخت می گردد . در حالتی‌که قیمت هر بدن نخاله ساختمانی ۵۰ دلار فرض شود روزمره ۲ . ۳ میلیون دلار و هر ساله ۸۴۰ میلیون دلار نخاله ساختمانی صرفا در تهران به دور ریخته می شود . این عدد در مرحله ملی دست کم ۳ . ۱ میلیارد دلار مصالح ساختمانی تحت عنوان نخاله ایجاد می شود .

چرا بازیافت نخاله های ساختمانی , صنعتی کوچک در مرز و بوم است؟

اکنون , چرخه قدمت یک ساختمان به مثابه خیابانی یک طرفه است . مصالح ساختمانی استخراج شده و برای ساخت محصول ها ساختمانی مورد به کار گیری قرار می‌گیرد و بعداز آن که ساختمان به پایان قدمت موثر خویش رسید و تخریب شد , این مواد دفن و یا این که سوزانده خواهند شد . با اعتنا به کارداران اجتماعی و اقتصادی , امروزه چرخه قدمت ساختمان , عصر یی شده‌است , این رینگ با بیشترین حد ممکن برای به کار گیری دوباره از مواد تخریبی به جای ایجاد تولیدات نو بدون نقص می شود . به عبارت دیگر زنجیره تأمین ساختمان از مصالح بازیافتی آغاز میشود .
به گفته این عضو هیات علمی دانش کده با وجود عملکرد بعضا پیمانکاران جهت بازیافت , برای بخش اعظم مصالح برداشت شده , بازاری نیست یا این که مجال های بازیافت محدود به بخش ها خاصی از مرز و بوم است . پول ذخیره شده از روش عدم دفن آشغال موجب سود پیمانکار در یک پروژه یا این که اجرای آن با درآمد زایی بسیار می شود . کار بازیافت در صنعت ساخت و ساز , زمانی که کلیه به به کارگیری از آن نیاز دارا هستند و یا این که بازار خیر و خوبی برایش وجود داشته باشد , هزینه ی کمتری نسبت به دفن آشغال دارااست .
با وجود رویش شایان توجه صنعت بازیافت در بقیه تولید ها , سهم صنعت ساختمان از بازیافت اندک است و بازارهای بیشتر بازیافت برای فروش مداوم آشغال ها به وسیله پیمانکاران ساختمانی موردنیاز است . کافی است , این بازار آشفته و غیر متشکل را مقایسه فرمائید با بازیافت زایدات مرغ , برگه و پلاستیک در کشور!
فیض این است که صنعت ساختمان از یک بازار سه میلیارد دلاری نصیبی نبرده و جامانده سه میلیارد دلاری زنجیره تأمین صنعت ساختمان چیزی جز صنعت بازیافت مصالح ناشی از تخریب تحت عنوان اولی زنجیر از زنجیره تأمین ساختمان نیست .
چه می بایست کرد؟
روانشادنیا که شهرداری ها و مالکان ساختمان را برعلیه هزینه مکان های دفن آشغال مسوول می داند معتقد است : پیمانکاران بایستی بازیافت نخاله های حاصل از تخریب را بر عهده بگیرند چرا‌که آن طور که انجمن های ساختمان سازی سبز جهان تقریب می‌زنند که ۹۵ درصد از آشغال ها در یک ساخت و ساز معمولی را می توان بازیافت کرد و براین اساس می توان اصول مدیر آشغال های سبز را در شهرداری های سراسر سرزمین پدیدار کرد .
او با اشاره بدین اینکه عملیات بازیافت سوددهی بالایی داشته و پتانسیل متعددی درین بخش موجود هست سفارش کرد با الگوبرداری از کشورهای چیره و به کار گیری از تجربیات آن‌ها , ورود و استعمال از فناوریهای نوین و به کارگیری از خودرو آلات و دستگاههای بازیافت فرنگی و ساخت داخلی آن‌ها و شناسایی زمان های سپرده گذاری , موضوع حتمی برای ورود کارآفرینان به صنعت بازیافت ضایعات ساختمانی آماده شود .

لطفا به این مطلب رای دهید:
[تعداد: 0    میانگین: 0/5]
0 پاسخ

پاسخ دهید

میخواهید به بحث بپیوندید؟
مشارکت رایگان.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.